Davy Jones, een zwarte soulzanger in Europa

BeatlesDavyJones

Davy Jones in actie met The Beatles, 08.12.1961, The Cavern – Liverpool

Tijdens de jaren 60 waren er drie zangers onder deze naam actief. De bekendste was de in Engeland geboren Davy Jones die als teenager wat rolletjes had in een paar Engelse tv-series en op het toneel. In 1962 vertrok hij uit Engeland om als acteur te debuteren in New York. In 1965 deed hij auditie voor de teenagersoapserie op tv The Monkees en werd hij een van de vier hoofdrolspelers. Tijdens zijn carrière met de Monkees bleef hij ook soloplaten uitbrengen, die in Engeland o.a. onder het Pye-label verschenen.

Een tweede Davy Jones betrad het platenfront in 1964. Hij was toen de zanger van de band Davie Jones and the King Bees, en vervolgens van de band Davy Jones and the Lower Third. Beide bands brachten een single uit op Vocalion en Parlophone. Een derde single volgde in 1965 onder de naam The Manish Boys, voordat deze Davy in 1966 een solocarrière begon onder de artiestennaam David Bowie.

De derde Davy Jones is waar dit artikel over gaat. Deze Jones had tijdens de jaren 60 een wat tumultvolle carrière. Hij was geen grote bekende artiest, zodat er weinig informatie over hem is achtergebleven. Toen ik op het internet ging zoeken naar informatie werd al snel duidelijk dat de vele geraadpleegde bronnen elkaar vaak tegenspreken. Jones beweerde in zijn Nederlandse periode dat het een en ander ook was aangepast door tekstschrijvers voor albums en journalisten. Hierdoor kan ik er niet voor instaan dat het onderstaande overzicht enigszins juist is. Aanvullingen zijn van harte welkom zodat het mysterie Davy Jones opgelost kan worden.

Nog steeds is deze blog onder constructie, dus kijk af en toe of er wijzingen zijn.

Eind jaren 50, USA
Davy Jones werd geboren op 4 mei 1944 in West-Indië, maar groeide op in Canada waar hij met zijn ouders naartoe was geëmigreerd. Omdat daar meer perspectief was, vertrok het gezin daarna naar New York waar Davy’s vader dokwerker werd. Davy werd als jongeling al snel actief in gospelkoren omdat zingen zijn passie was. Hij wilde graag een zang- en dansopleiding volgen, maar zijn vader verdiende niet genoeg om deze te kunnen betalen. Davy probeerde zelf geld te verdienen voor de opleiding en ging zelfs kranten, toevallig de Amsterdam News, verkopen in New York. Volgens de overlevering schijnt hij te hebben opgetreden in tv-shows zoals de Ed Sullivan Show en de Alan Freed Show, maar ook in het Apollo Theater, destijds nog een van de plekken voor zangamateurs in de New Yorkse wijk Harlem.

In 1967 werd veelvuldig geschreven dat Davy in Canada het album ‘Davy sings Life’ en in Amerika het album ‘Exciting Davy’ had uitgebracht. Tot op heden heb ikzelf geen enkel album van hem kunnen vinden uit die periode. Kan het zijn dat hij misschien lid was van een of andere formatie? Enige singles werden wel eind jaren 50 in Amerika uitgebracht door de zanger Davey Jones, maar het is mij onbekend of het DE Davy Jones is die als soul/funkzanger een stempel achterliet in de muziekwereld van de jaren 60.

Lees verder

1958, UK
Nadat Davy’s vader een zwaar ongeluk had gehad op zijn werk in de dokken, kreeg hij een groot geldbedrag uitgekeerd omdat hij als blijvend invalide niet meer kon werken. Het geld werd door de familie gebruikt om te verhuizen naar Engeland in 1958. Davy werd in 1959 opgemerkt door Bill Shepherd van de BBC-Singers en kreeg de kans een platencontract te ondertekenen bij het Pye-label.

1960, UK
Onder het Pye-label kwamen vervolgens 4 singles uit. Bij de eerste 3 werd Davy begeleid door het Bill Shepherd Orchestra/Singers. Op de eerste single, van maart 1960, stond zijn versie van het lied Amapola, een oud Spaans lied dat al door veel artiesten was uitgebracht.

Amapola – Davy Jones 1960 – YouTube

In 1966 kreeg de Zweedse instrumentale band The Spotnicks nog een grote hit met Amapola. Opvallend detail is dat de Engelsman Jimmy Nicol vanaf september 1965 de drummer van deze band was. Daarvóór had Jimmy, in juni 1964, als invaller meegespeeld in de Beatles toen Ringo Starr wegens ziekte afwezig was. De Beatles traden in juni 1964 met invaller Jimmy in diverse landen op. Zo ook o.a. op 6 juni twee keer in de veilinghal in Blokker, nadat ze eerder die dag al hadden opgetreden voor de Nederlandse tv en door vele wel heel veel dol enthousiaste jongeren waren verwelkomd terwijl ze een rondvaart maakten door de Amsterdamse grachten.

Op 3 mei 1960 was het eerste grote optreden van Davy. Dat gebeurde in Liverpool Stadium, waarbij de hoofdact bestond uit een optreden van de Amerikaanse zanger Gene Vincent, die vanaf januari een 12 weken durend tournee had gemaakt door Engeland/Schotland. Als support was de Amerikaan Eddie Cochran gecontracteerd. Op 17 april 1960 gebeurde echter het onwaarschijnlijke: Eddie en Gene waren twee van de vier inzittenden van een auto die verongelukte. Eddie was op slag dood en Gene raakte geestelijk en lichamelijk zwaar gehavend. Na een kort verblijf in een Engels ziekenhuis, en terug te zijn geweest naar Amerika, kwam Gene opnieuw naar Engeland om zijn tournee af te maken. Hij besteeg als held en hoofdattractie het podium van Liverpool Stadium op 3 mei. Als plaatsvervanger van Eddie trad Davy op als 2e grote artiest uit Amerika, zoals te lezen was op de aanplakposters. Verdere bands die ook optraden waren de Londense band Nero & The Gladiators, juist terug van een toer door Italië als Colin Hicks & The Cabin Boys, en destijds met Jimmy Nicol als de drummer. Onder de verder optredende bands was ook Liverpool’s eigen band Rory Storm & His Hurricanes waar Ringo Starr, onder zijn echte naam Richard Starkey, de drummer was. De organisatie van de muziekavond lag in handen van Jacaranda Enterprises, waarvan Allan Williams, later een van de eerste Beatles-managers, de eigenaar was.

1961, UK
In 1961 was Davy vooral actief als artiest in en rond Liverpool. Met welke bands hij zong is niet te traceren, waarschijnlijk mocht hij af en toe een aantal nummers meezingen! Davy zei later dat hij meermaals een paar liedjes meezong bij de band Gerry & The Pacemakers, dus zal dat vast wel hebben plaatsgevonden!

In februari bracht hij de single Scenery uit. Al een maand later opgevolgd door Model Girl. ec72e4_d0819009b229449c92557f5e23d3daef[2].pngOp beide geflopte singels werd hij weer begeleid door de Bill Shepherd Orchestra. Al met al weer liedjes die duidelijk laten horen hoe doods het tamelijk gladde, commerciële, muziek/tijdsbeeld van toen was.

In juli 1961 kwam de vierde, een solosingle, van Davy in de platenwinkel te liggen waarop zijn vertolking van het lied Bonnie Banks op de A-kant staat. Net als op zijn allereerste single was op de B-kant weer een eigen compositie van Davy te vinden. Deze single was de eerste wat ruigere single van Davy.

Bonnie Banks, een oud volkslied, is niet gelijk aan het nummer My Bonnie, dat was opgenomen door Tony Sheridan & The Beat Brothers (= Beatles) in Hamburg. In januari 1962 lag My Bonnie in de Engelse platenwinkels als import single en in Duitsland was het al vanaf juni 1961 verkrijgbaar.

Bij deze single van Davy was niet opnieuw voor een orkest als begeleiding gekozen, maar voor een band, die speciaal was samengesteld voor de opnames. Sessiegitarist Joe Moretti was door Davy gevraagd of hij nog een saxofonist kende om mee te spelen op het nummer Bonnie Banks. Mick Eve trad toe en ook was sessiepianist Albert Lee aanwezig tijdens studio-opnames. Waarschijnlijk hadden deze drie muzikanten onderling een klik, want al spoedig stonden ze samen op het podium van de Londense Flamingo Club te spelen. De band noemde zich uiteindelijk, na enige aanpassingen in de bezetting, de Blue Flames en trad pianist/zanger Georgie Fame uiteindelijk ook tot de band toe. Dit was het begin van de later populaire r&blues/jazz/soul-formatie Georgie Fame and the Blue Flames. Davy Jones, die af en toe nog wel eens hun optredens bezocht, en soms even mee zong, maakte er geen probleem van dat Georgie Fame was toegetreden. Davy’s interesse ging, volgens Moretti, in de Flamingo Club meer uit naar de dames in het publiek en niet naar fulltime zingen in een band. Opvallend detail is dat Jimmy Nicol, zie 1960, in mei 1964 nog kort lid was van George Fame and the Blue Flames.

Op 24 november 1961 trad Davy op in de Tower Ballroom in New Brighton/New Wallesy. Hij was net als de zanger Emile Ford die avond niet aangekondigd terwijl er meerdere bands optraden. Emile Ford, zonder zijn eigen vaste band de Checkmates, zong die avond een paar nummers terwijl hij werd begeleid door Rory Storm & The Hurricanes met nog steeds Ringo Starr als hun drummer. Davy zong die avond twee liedjes, waarbij hij werd begeleid door de toen nog onbekende band de Beatles waarvan Pete Best de drummer was.

Davy Jones werd vervolgens voor een middagoptreden, op 8 december 1961, in de Liverpool Cavern Club geboekt door promotor Ray McFall. Omdat Jones geen eigen begeleidingsband had, werd hij die dag opnieuw begeleid door de Beatles. Diezelfde dag speelden ‘s avonds opnieuw zeven bands in de Tower Ballroom, New Brighton/Wallesy. NU stond als hoofdattractie Davy Jones op de aanplakbiljetten aangekondigd. Opnieuw werd hij door de Beatles, die ook een eigen optreden hadden, begeleid. Verder waren voor die avond ook Rory Storm and the Hurricanes, Kingsize Taylor and the Dominoes, Gerry and the Pacemakers, The Remo Four en andere bands geboekt. In het Liverpoolse jongerentijdschrift Merseybeat stond destijds de advertentie: “The Davy Jones Show – starring America’s most dynamic ‘Beat’ entertainer. Direct from his ‘Saturday Spectacular’ T.V. show. Reprise recording artist”. Een tamelijk misleidende tekst, want Jones had nog nooit opgetreden in Saturday Spectacular. Verder was het Reprise-label uit de duim gezogen want dat bewuste label was nog maar kort daarvoor opgezet door de Amerikaanse zanger Frank Sinatra om daarop destijds alleen nog maar zijn eigen platen uit te brengen.

1962, UK
Het avontuur Liverpool, met of zonder begeleiding van de Beatles, was reeds verleden tijd toen Davy in maart 1962 zijn volgende single onder Pye-sublabel Piccadilly uitbracht. Op de A-kant staat zijn versie van het bekende rock-’n-roll-liedje Jezebel, gecomponeerd door Wayne Shanklin en in 1951 oorspronkelijk opgenomen door Amerikaan Frankie Laine. Davy werd begeleid door het Johnny Keating Orchestra met nadruk op vooral piano en sax en een koortje. Persoonlijk vind ik het nummer voor 1962 zonder enig hoogtepunt gedateerd klinken, meer een soort songfestivalversie, zodat het begrijpelijk geen hit werd! Opvallend feit is dat het singeltje ook nog speciaal in Frankrijk werd uitgebracht, maar voor Davy zat zijn platencarrière met Pye/Piccadilly er voorgoed op.

1963, Duitsland
Doordat Davy Jones geruime tijd rouleerde in de wereld van Liverpoolse groepen, steeg zijn bekendheid in die kringen. Dit resulteerde in het verkrijgen van connecties met groepen die al vanaf 1959 in Duitsland hadden opgetreden, bijvoorbeeld in Hamburgse clubs zoals Kaiserkeller Club, Top Ten Club en Indra Music Club. Op 13 april 1962 werd er in Hamburg een nieuwe dansclub voor jongeren geopend: The Star-Club. Een van de attracties die avond was een optreden van de Beatles.

imagesZ3OMZ5ZIOok Davy beproefde zijn geluk in Duitsland. Volgens het boek Star-Club van Dieter Beckmann en Klaus Martens trad Davy in 1962/63 rond de 126 keer (?) op in de Star-Club. Ook was Davy geregeld te vinden op het podium van de Hamburgse Top Ten Club met een of andere begeleidingsband.

Jones vertelde in 1966 dat hij in 1963 ook optrad naast Juliette Gréco (?) in Zweden en mateloos populair was in Duitsland als blueszanger. Tijdens de Berliner Jazz Tage van dat jaar in Berlijn Sport Palast trad Jimmy met het Klaus Doldinger Quartet op naast o.a. John Coltrane, de Modern Jazz Quartet en Jimmy Smith.

In november 1963 bracht Davy in Duitsland een nieuwe single uit onder het Philips-label. Op de A-kant staat zijn vertolking van het bekende James Brown-nummer I’ll Go Crazy, terwijl, met name bekend van Ray Charles, op B-kant The Night Time Is The Right Time staat. Op deze geflopte single werd hij begeleid door de Duitse show/beatband the Blue Sounds waarbij saxofonist Paul Nero de leider was. Nero en zijn band waren, naast dat ze zelf veel optraden, ook bekend als band die allerlei artiesten begeleidde op podia. Paul Nero, zijn echte naam was Klaus Doldinger, werkte daarnaast ook als arrangeur/componist/producer van singles onder het Star-Club- en Fontana-label. Later kreeg hij grote bekendheid door zijn filmsoundtrack Das Boot (1991), maar ook door werkzaamheden met o.a. Giorgio Moroder.

Doordat veel bekende en onbekende bands in de Star-Club optraden, werd het DE club waar de jongeren naartoe gingen om hun sterren te horen maar ook vooral te zien. Dit viel ook de eigenaren van vele jongerenclubs in andere Duitse steden op. De eigenaar van de Star-Club in Hamburg, Manfred Weißleder was geraffineerd en ging licenties uitgeven zodat andere clubs ook de naam Star-Club of Star-Palast konden gebruiken voor 1000 Duitse Marken per maand. Zo zorgde hij ervoor dat veel bands/artiesten van de ene naar andere club rouleerden in de keten van diverse clubs in Berlijn – Bremen – Darmstadt – Flensburg – Karlsruhe – Keulen – Kiel – Luneburg – Mannheim, maar ook in Kopenhagen en zelfs in het Afrikaanse Mombasa. In deze rits clubs werden ook nog eens de eigen uitgebrachte Star-club-singles, elpees, allerlei merchandise, en het eigen jongerentijdschrift Star-Club News verkocht. Er was zelfs een lidmaatschapskaart waardoor je voorrang kreeg bij het kopen van een entreekaartje of aantrekkelijke kortingen.

Datzelfde jaar traden grote Amerikaanse artiesten zoals Jerry Lee Lewis, Fats Domino en Ray Charles in de Hamburgse Star-Club op. Davy opende de shows van dergelijke artiesten bij een aantal Amerikaanse militaire basiskampen in Duitsland en tal van Duitse Star-Clubs.

1964, Duitsland
In Kiel was een jongerenclub die al enige tijd draaide onder de naam Star-Palast. Tijdens de heropening op 28 februari 1964 was het optreden van Davy Jones, als zijnde rechtstreeks uit Londen, de hoofdact, met begeleiding van de band Playboys uit Glasgow-Schotland die zelf al vanaf 1962 veelvuldig in Hamburgse Top Ten Club optraden. In 1963 was deze band verwikkeld in een heftig verkeersongeluk waardoor drie leden verstek moesten laten gaan. Nadat er nieuwe leden waren gevonden vertrokken ze opnieuw linea recta vanuit Glasgow naar Hamburg waar ze vervolgens nog korte tijd optraden met zanger Davy Jones. Een langdurige samenwerking kwam er niet van, uiteindelijk traden de Playboys nog een aantal jaren op met een nieuwe zanger als John O’Hara and His Playboys. Met O’Hara keerde de band in 1966 definitief terug naar Engeland. Zowel in Duitsland als in Engeland brachten ze 11 singles en 2 albums uit.

In 1964 trad Davy vaker op in de Kielse Star-Palast. Af en toe zong hij dan met de Engels klinkende band de Johnnie Cliff Five op. Deze band had in november 1963 in de Kielse Star-Palast de single Red Sails In The Sunset / Skinny Minny live opgenomen en uitgebracht. Tot op heden is niet duidelijk of dit werkelijk een Engelse of een Oost-Duitse band was.

In de loop van 1964 kwam Davy ook nog in Frankrijk terecht en trad zelfs nog op in het beroemde Parijs Olympia Theater, naast de in Frankrijk mateloos populaire zanger Vince Taylor & His Playboys, maar ook Gilbert Becaud. Vince Taylor, geboren in 1939 in Engeland als Brian Maurice Holden, was opgegroeid in Amerika. Eind jaren 50 keerde hij terug naar Engeland en richtte de Playboys op die niet dezelfde zijn aan de Playboys uit Glasgow. Vince kreeg, heel toevallig, in 1965 nog een hitje met Jezebel, wat in 1962 succesloos was uitgebracht door Davy (In 1965 werd het nummer ook nog eens opgenomen door de Nederlandse band Johnny Kendall & Heralds).

1965, Duitsland
In januari trad Davy weer opnieuw op in Star-Palast Kiel. Hij had in december 1964 nog opgetreden met een onbekende band in Scandinavië die strandde in een sneeuwstorm. Voor het optreden in Kiel werd Davy uit de brand geholpen door de Engelse band the Prowlers.

Begin 1965 verscheen er in Duitsland een live album van Davy Jones onder het Fontana-label, waarop hij werd begeleid door de Johnnie Cliff Five. Het album ‘Davy Jones – Rockin’ Twist Show Live At the Star-Palast, Kiel’ staat bol van de dampende rock/beat en soul waarop, helaas, zelfs ook ruimte was voor het feestnummer Es Gibt Kein Bier Auf Hawaii. De smeuïge lange hoestekst over Davy op de achterkant van de hoes, was zoals Jones’ later vertelde, een groot verzinsel geweest van tekstschrijvers. Davy toerde na uitgave van het album nogmaals in Scandinavië, voornamelijk in Zweden, rond waar het album ook in de zalen werd verkocht.

In april 1965 kwam alleen in Engeland een single uit van Davy Jones. Persoonlijk heb ik mijn twijfels of het wel dezelfde zanger is. De A-kant For Your Love, niet gelijk aan de hit van Yardbirds, is een compositie van de Amerikaanse zanger Ed Townsend die er in 1958 al een hit mee had. Verder dook de naam Townsend weer op in 1967 als medecomponist op de single van Davy Jones uit 1967, How Can I Forget.

Tijdens de Berliner Jazz Tage in Berlijn Sport Palast, van 29 t/m 31 October 1965 trad Jimmy met het Klaus Doldinger Quartet op naast o.a. John Coltrane, de Modern Jazz Quartet en Jimmy Smith. Verder was er dat jaar ook nog een concert samen met de Dutch Swing College in Dusseldorf.

1966, Duitsland
davyjonesnero.large[1]

In augustus kwam er weer een single van Davy uit in Duitsland. Opnieuw begeleid door Paul Nero & Blue Sounds. Het prettige nummer King Lonely The Blue bewijst weer opnieuw wat voor een goede zanger Davy Jones is, maar laat verder geen indruk na.

 

1966, Nederland
Op vrijdag 18 november was er op de Nederlandse tv weer een uitzending van het jongerenprogramma Fanclub. Naast Napoleon XIV, The Spiders, Jacques Dutronc, trad ook Davy Jones erin op. In de krant Nieuwsblad van het Noorden, 17 november, vertelde hij nog maar kort in Nederland te zijn en te hebben besloten in Amsterdam op kamers te gaan wonen zodat hij van daaruit ook sneller in andere Europese landen kon optreden. Hij had Nederland al eerder bezocht in 1966 toen hij aan begin van het jaar had opgetreden op een jazzconcert in Nijmegen en toen had gedacht: “I like it here”. Davy vertelde ook aan dezelfde krant dat hij al 27 (?) singles en een stuk of 8 (?) albums had uitgebracht. Waarom hij dat zei is onbekend, kan het zijn dat hij anoniem op platen aanwezig was van andere artiesten of was het een reclamestunt?

Vrijdag 25 november was de premièredag waarop muziekcircus ‘TENT ‘67’ werd geopend. Op een terrein aan de Jan van Galenstraat in Amsterdam was een reusachtige tent opgezet waar volgens zanger Johnny Lion wel 2000 tieners/twieners konden plaatsnemen. Bedoeling was dat de jongeren 5 gulden entree gingen betalen en dat dit bedrag door de organisatie werd doorgeschoven naar de Vara-speelgoedactie. Het was de bedoeling om jongeren kennis te laten maken met hippe lieden. Allerlei lieden, maar ook Ramses Shaffy en Lion’s vriendin Sophie van Kleef, waren prominent aanwezig volgens het krantenartikel in de Waarheid van diezelfde dag. Vier boetiekjes waren in de tent aanwezig maar mochten niets verkopen in verband met de winkelsluitingswet, want het festival begon ‘s avonds om 10 uur en duurde tot 3 uur ‘s nachts. Er waren naast muziek ook gedanste modeshows en men kon snacks en ook een pilsje kopen voor de som van 3 kwartjes. De bedoeling was om met de tent een half jaar door het hele land te reizen. Trekpleister op 25 november was Davy Jones. Verder was er de Engelse groep CAZ waarvan de vijf leden verkleed waren in 18e-eeuwse uniformen. De Nederlandse bands die ook optraden waren Les Baroques, Q65, The Heralds en HET. Voor orde en gezag was de sportschool van John Bluming aanwezig omdat de promotor wilde bewijzen dat het ook een rustige avond kon zijn, geschikt om ook verder door Nederland te toeren met de gehele show.

De organisatie was in handen van de Production Group, waarachter Luud Penninx en Jan Ruiter zich schuilhielden. Beiden waren tevens manager geworden van Davy Jones terwijl ze ook een exclusief Rolls Royce-verhuurbedrijf hadden. Deze heren vertelden aan een journalist van de Waarheid dat er vele tienduizenden guldens waren gestopt in het opzetten van de show. Diverse platenmaatschappijen hadden groots geïnvesteerd omdat ze bijvoorbeeld CAZ (op Philips-label) en andere groepen door grootse promotie naar voren wilden schuiven. Voor het optreden op 25 november was Davy aan de groep HET gekoppeld en bleek al snel bij optredens dat er onderling een klik kwam.

In de Telegraaf van 17 december 1966 stond ook een artikel over Davy. Weer sprak hij over het feit dat hij de Nederlanders bijzonder behulpzaam en vriendelijk vond en zich niet eenzaam of in de steek gelaten voelde. Waarom hij dat vertelde? Was dat misschien omdat hij slechte ervaringen had in andere landen?

Davy had ondertussen kennisgemaakt met producer en televisiepresentator Willem, goudvissenkom, Duys die samen met Sylvio Samama eigenaar was van het in 1965 opgerichte klassieke platenlabel Iramac. In 1966 werd door beide heren ook het label Relax opgericht waar plaats was voor ‘lichte’ muziek. Onder dit label werden singeltjes uitgebracht met allerlei zogenaamde lichte muziek van The Outsiders, The Zipps, Short ’66, maar ook, vreemd genoeg, cabaret zoals Toon Hermans en luisterliedjes van Martine Bijl.

Duys vertelde in hetzelfde artikel in de Telegraaf van 17 december 1966: “Ik had nog nooit van Davy gehoord, maar hij bleek in het buitenland al met zoveel grote sterren opgetreden te hebben. Bovendien vond ik hem al meteen erg goed”.

In hetzelfde artikel stond dat ‘I Cry For You’ de titel was van Davy’s eerste plaat en dat deze ook nog eens door hemzelf geschreven en gecomponeerd was. Verder werd de productie bestempeld als de EERSTE NEDERLANDSE PRODUCTIE VAN EEN ECHTE SOUL-PLAAT. Tijdens de opnames bleek dat Davy geen beginneling was en met grote discipline zijn musici begeleidde, bestaande uit de groep HET, aangevuld met enkele gastblazers. Keer op keer werden de opnames opnieuw ingespeeld omdat Davy streefde naar perfectie zoals hij gewend was. Ooit moest hij in Duitsland in twee uur een plaat maken en dat wilde hij niet meer. Hij wilde in Nederland doorbreken en het publiek niet teleurstellen.

Duys zag het helemaal zitten met Davy die voorlopig in Nederland wilde blijven, omdat de blues die hij zong, op dat moment de trend was en de beatgroepen volgens hem en Willem Duys verleden tijd werden en de soul- en solozangers sterk in opkomst waren.

Grootse plannen werden al in december 1966 gemaakt. Zo was Davy geboekt voor een optreden in Moef Ga Ga en Fanclub, twee jongerenprogramma’s op tv, om zijn grote liefde voor het vak aan het grote publiek te tonen. Opvallend is dat er in de Telegraaf van 17 december 1966 ook was te lezen dat de groep HET weer samen werd gebracht met Bob Bouber, waarmee ze vanaf oktober 1965 successen hadden gevierd. Bouber en HET samenwerking was tenslotte door allerlei ‘misverstanden’ uit elkaar. Bouber wilde niet dat door een klein ruzietje allebei succes de mist in zouden gaan. Geschreven werd dat HET weer ging zingen in de oude Bouberstijl!

Een vreemd en verwarrend artikeltje verscheen in de Hitweek van 30 december 1966. Daarin stond dat Davy een week eerder een single had uitgebracht waarop hij werd begeleid door HET, en die was opgenomen in Sigma Doelenzaal. Was het in de Doelenzaal aan Kloveniersburgwal in Amsterdam? Al met al, verder is niets te vinden over deze single.

Relax probeerde Davy Jones op dat moment groots binnen te halen in Nederland terwijl ze in december hun grootste act The Outsiders, niet bepaald soul, naar Parijs hadden gestuurd voor optredens in de Parijse beatclub La Locomotive. Vervolgens reisde de band Zipps in januari 1967 ook nog eens naar Parijs voor optredens en ging Relax ook platen uitbrengen van verschillende Franse artiesten.

1967, Nederland
In januari bezocht Davy voor promotiedoeleinden het kantoor van het jongerentijdschrift Kink. Hij was niet alleen, maar werd begeleid door Gijsbertus van der Kluit, een in Engeland opgegroeide zoon van Nederlandse ouders. Beiden hadden elkaar leren kennen toen Davy en Gijsbertus, als vervangende gitarist van de beatgroep CAZ, in november 1966 optraden in het Amsterdamse muziekcircus ‘Tent ‘67’. Davy en Gijsbertus waren van plan om samen Hollandse platen “Vol soul” te produceren. Of zoiets ooit ook heeft plaatsgevonden kon ik niet achterhalen. De groep CAZ, lijkt wel een persiflage van Freddie  & The Dreamers, bracht wel eind 1966 de single Shala-la / I Feel Alright uit onder het Philips-label, beide nummers gecomponeerd door P. Quinn.
Shala-la – CAZ 1966 – YouTube

Tijdens het bezoek aan Kink had Davy een proefpersing van zijn eerste single bij zich. Hij wilde duidelijk maken dat deze single, waar hij zelf laaiend enthousiast over was, niet, zoals kort daarvoor was geschreven in Kink, twee cover-versies bevatte van twee liedjes van Bob Dylan. Eén lied van Dylan stond wel op de proefpersing en op de B-kant stond een onbekend gebleven cover-versie van een lied van Otis Clay. Dit laatste lied kwam niet op de definitieve persing terecht, maar maakte plaats voor een compositie uit de pen van Davy. Op de proefpersing werd Davy naar eigen zeggen begeleid door de band Clungels en het sessieduo Schoonderwalt-smal.

K 1967 18 6 Davy JonesJongerentijdschrift Kink 21.01.1967: Davy heeft grootse plannen met ons kleine landje. “Het kan, het kan, natuurlijk kan het. Het kan hier allemaal”, bezweert hij, ritmisch op een Kink-bureau tikkend. “De Nederlandse beat moet meer soul krijgen. Stel je voor, ‘Amsterdam, City of Soul’, dat zou toch prachtig zijn.”

Waarom ook zijn eigen compositie I Cry For You, al eerder aangekondigd op 17 december 1966, niet werd uitgebracht is mij onduidelijk, wel kwam begin februari 1967 uiteindelijk Davy’s eerste single You Go Your Way / Have Mercy uit onder het platenlabel Relax.

You go Your Way – Davy Jones 1967 – YouTube

Op de A-kant staat zijn uptempo cover-versie van inderdaad een Bob Dylan-compositie. Het nummer knalt heden nog steeds werkelijk de luidsprekerboxen uit en behaalde destijds al snel de 33ste plaats in Veronica Top 40. Later werd er beweerd dat het de Top 40 is ingekocht, echter dat gegeven laat ik persoonlijk in het midden. Op de B-kant staat zijn eigen compositie Have Mercy, wat een prachtig schuifelnummer is voor op de dansvloer. Prachtige orgelklanken maar ook een onbekend meerstemmig dames/mannenkoortje zijn te horen, terwijl Jones met passie het lied over liefdesverdriet zingt. Producer van de single was Job Maarsse, die ook achter de knoppen zat bij studio-opnames van o.a. The Zipps en The Bintangs.

Davy werd dus, zonder enige vermelding, op de single anoniem begeleid door de Amsterdamse r&b band the Clungels, die eerder artiesten zoals Karin Kent en Rob de Nijs had begeleid.

https://youtu.be/xUQdSVBYR2A

Vlak voordat ze Davy uit de brand hielpen was deze band ook in 1966 nog actief geweest als begeleidingsband van de Surinaamse zanger Otis Lee. Op het moment van de opname bestond de Clungels uit: Cees Kram (drums. < Ei, Ei & Klutsers < McGalaghan), Axel van Duin (bas/zang. > Gin Fizz), Jaap Lenkeek (sax), Theo Pieterse (gitaar) en Arthur de Groot (toetsen. > Bled). Arthur de Groot was ook de arrangeur van de single. Verder werkten twee sessiemuzikanten mee aan de single: Herman Schoonderwalt (sax, o.a. dirigent Skymasters) en Cees Smal (trombone/trompet, o.a. Diamond Five / Ramblers).

Waarschijnlijk doordat The Clungels in februari 1967 een wisseling in samenstelling ondergingen, waren ze niet meer in staat om Davy Jones verder te begeleiden en werd de band HET zijn nieuwe begeleidingsband onder de naam Pocomania. Optredens werden vanaf toen aangekondigd als Davy Jones’ Pocomania of Davy Jones & Pocomania. Zijn management deelde mee dat hij zou optreden bij de omroepen KRO, Tros en VPRO. Zo is hij op 29 maart te gast in het door Theo Stokkink gepresenteerde jongerenprogramma Waauw op Nederland 2, waarin de optredende artiesten werden begeleid door de dansgroep van Douglas Squires. Verder trad Davy rond die tijd ook nog op in het radioprogramma 10RRRRRr van de KRO.

Een artikel in de krant Het Vrije Volk van 17 maart 1967 vermeldt dat Davy op dat moment al vijf singles en vier albums onder mogelijke en onmogelijke labels heeft (?). Een dag later is in Hitweek te lezen dat je gratis lid kan worden van Davy Jones’ Pocomania Fanclub, waar vele geschenken op je wachten aan de Herengracht 532 in Amsterdam. Op dat adres is ook de Pr production Group gehuisvest waar optredens van Davy geboekt kunnen worden.

Eind april 1967 komt alweer de volgende single van Davy uit: Come On To Me / Easier Said Than Done. Deze keer, volgens label, twee eigen composities die waren opgenomen in de Studio van Tijn in Amsterdam. Opnieuw staat alleen de naam Davy Jones op de hoes. Maar op het label van de A-kant staat de groep Pocomania als begeleidingsband genoteerd. Op de B-kant staat echter alleen de naam Davy Jones. Deze single werd geen succes. In de krant het Vrije Volk, 17 april, was geschreven dat de single werd opgenomen in de Haagse GTB-studio. Dit staat echter niet op het label. Wijst dat erop dat er opnames in GTB hebben plaatsgevonden die uiteindelijk niet zijn gebruikt? Het was de bedoeling om de singel ook in Duitsland en Frankrijk uit te brengen, maar dit gebeurde niet. Come on to me, een prettig nummer, is een schuivellied waarbij vooral orgel, maar ook bongo’s aanwezig zijn. Easier Said Than Done is wat meer uptempo met meer blazerwerk en een mannenkoortje.

 https://youtu.be/63zXzC1vup0

Intussen was er ook in Engeland interesse om de single daar uit te brengen. De populaire producer Mike Hurst (ex-lid van de band the Springfields, met o.a. Dusty Springfield) was benaderd om te gaan werken met Davy. Waarschijnlijk omdat Hurst zijn handen al meer dan vol had aan het produceren van opkomende ster Cat Stevens, gebeurde dit niet. Stel je eens voor dat een artiest uit de stal van Willem Duys werd overgeheveld naar Engeland, terwijl de expertise in huis aanwezig was en er geen onnodige kosten hoefden te worden gemaakt behalve als er commercieel wat uitrolde (succes voor artiest van Relax-label, bijvoorbeeld de Zipps en de Outsiders werden toch ook al gezocht in Frankrijk en andere buurlanden). De toegezegde Engelse optredende van Davy & Pocomania in april 1967 vonden niet plaats. Kan de gebruikelijke onderlinge uitwisseling van muziekbands tussen beide landen daaraan debet zijn? Destijds was de standaardprocedure dat als een Nederlandse band in het buitenland, hier dus Engeland, ging optreden, een band vanuit het gastland ging optreden in Nederland. Veel bekende en opkomende bands werden met dergelijke regels geconfronteerd en moesten dan uiteindelijk verstek laten gaan omdat ze geen ruiloptreden konden organiseren.

Pocomania was een Nederlandse band uit Amsterdam die zelf al enige singles hadden uitgebracht onder de naam HET. Ook nu nog spreekt hun hit ‘Ik heb geen zin om op te staan’ uit december 1965 velen nog aan.

https://youtu.be/xUQdSVBYR2A

Met dit lied behaalden ze een 9de plaats in de Veronica top 40, opgevolgd door ‘Kejje nagaan’ dat in april 1966 plaats 31 behaalde. De samenstelling van de band HET was tot november 1966: Dennis Witbraat (drums. <Mads >Names  Faces), Pim van der Linden (bas. >Rob Hoeke >Cobra), Jacques Zwart (gitaar/zang. <Mads >Penny Wise >Amsterdam >producer etc.) en Adrie/Adri de Hont (gitaar. >Maskers etc.). In die maand werd Fred Ross (toetsen. >Johnny Kendall > Mayflower etc.) toegevoegd, terwijl de band die bekend was van zijn bijzondere Pop Art-muziek, overstapte naar een meer vet r&b/soulgeluid. Rond april 1967 werd ook nog Dick Remelink (sax. >Ekseption >Lalaxy Lin etc.) toegevoegd aan Pocomania.

Opvallend is dat eind april 1967 een single van HET verschijnt op Fontana YF 278 161. Op de A-kant prijkt het Nederlandstalige nummer S.O.S. terwijl op de B-kant het Engelstalige nummer I Call You Bluff staat.

https://youtu.be/HuTx2rWHibI

 Volgens een artikel in Het Vrije Volk, 26 april 1967, waren beide liedjes composities van Bob Bouber die nog niet eerder waren uitgebracht en dus lagen te verstoffen in een lade. Bij platenlabel Fontana waren ze niet blij dat de band HET hen had verlaten en als Pocomania was overgestapt naar Davy Jones. Fontana kwam met de venijnige tegenzet door het uitbrengen van de twee onuitgebrachte oude opnames van HET. Succes van deze single, enigszins gedateerd klinkend, bleef terecht achterwege.

Op 2e Pinksterdag, 15 mei 1967, was er een speciale show in de Amsterdamse discotheek Club 67 aan de Korte Leidsedwarsstraat 107. Naast Amerika’s top-dj Paul Michael (?) traden The Mindbenders op, maar ook de John Breugel Four, de Clungels en Davy Jones and His Pocomania. In de Telegraaf werd geschreven dat deze show plaatsvond in samenwerking met de KRO en direct werd uitgezonden. Er zijn dus waarschijnlijk die middag radio- of zelfs tv-opnames gemaakt.

Begin juli werd in het Vrije Volk bekendgemaakt dat een maand eerder de nieuwe beatband Penny Wise was opgericht. John B. van Setten, manager/producer van de Outsiders was de grote man achter de nieuwe band. Al snel dook hij met de band de studio in om de single Silver Girl / Jackie’s S.S.S. op te nemen.

https://youtu.be/vIYzR_LmdBA

Zanger/gitarist van deze nieuwe band is Jacques Zwart die tot juni daarvoor lid was geweest van HET en Pocomania. In het Vrije Volk vertelde Jacques dat hij op 2 singles van Davy Jones & Pocomania had meegespeeld. De reden waarom hij was opgestapt, was dat Davy Jones de hoofdvocalen zong en hij de 2e zanger was en alleen zichzelf even mocht laten horen als Davy eventjes stopte. De plaatsvervanger van Zwart in Pocomania was Lee Jones, die echter ook alweer snel uit de band was.

In juli 1967 kwam de derde single, How can I forget / Funky Mess, op Relax uit. Eindelijk een foto van Davy met een deel van de band Pocomania op de hoes. De foto was gemaakt terwijl de band, net als wel meer Nederlandse groepen, in de tent van Circus Toni Boltini optrad.

https://youtu.be/zhU10VDAKro

Opvallend is dat het singlelabeltje nu de naam Soul Sound had in plaats van Relax. Op de A-kant werd de naam Townsend, die ook al als componist was genoemd op Davy’s Engelse Philips-single uit april 1965, opnieuw genoemd. De A-kant was geproduceerd door John B. van Setten in de Haagse GTB-studio’s. Van Setten was toen, zoals eerder verteld, de manager en producer van The Outsiders, Short ‘66 en de nieuwe band Penny Wise. Later produceerde hij nog enige platen van Brainbox en Cargo. Op de A-kant, met een lengte van 3,24 minuten, stond een ballade met veel orgel en een mannenkoortje en blazers. Funky Mess op de B-kant was zeker funky, met mannenzangkoortje en orgel/sax, amper 1,47 minuten lang, maar het was een niemendalletje dat telkens in herhaling viel. Opvallend is dat de B-kant werd geproduceerd door Willem Duys in de platenstudio van Tijn te Amsterdam. Opnieuw staat alleen de naam van Davy Jones op de hoes terwijl op het platenlabel Davy Jones’s Pocomania staat. Deze single kwam ook niet in de Veronica top 40 terecht, maar wel in de tipparade.

Op zaterdag 9 september 1967 was er een 45 minuten durende bijzondere tv-uitzending op Ned 1. Het was een show die Boetiekbal heette. Het programma was georganiseerd door Paul Acket die er een jaarlijks terugkerend evenement van wilde maken vanuit het Amsterdamse Concertgebouw. Er waren optredens van Shirley, Jacco van Renesse, maar ook van vijf zangers van bekende beatgroepen zoals bijvoorbeeld Wally Tax maar ook Davy Jones, die allen werden begeleid door het grote orkest van Ruud Bos. Tijdens de avond, die eigenlijk een warming up was voor het optreden van de Engelse zanger Donovan, zorgden mannequins voor hippe afwisseling door middel van een modeshow. Het optreden van Donovan, maar ook flitsen van gedeeltes van de gehele avond, vanaf 20.15 tot in de kleine uurtjes, werden uitgezonden op Ned 1 vanaf 10.00 tot 10.40 uur. De zangers traden solo op en ook met hun bands (Outsiders / Davy Jones Pocomania / Q65 / Fullhouse / Shoes). Verder traden ook de Kinks op.

Turn On Your Lovelight is een bekend nummer van Bobby Bland uit 1961. In Nederland werd het vooral bekend door de uitvoering van de Ierse r&b-groep Them. Het nummer stond op de volgende singel van Davy Jones uit november 1967. Op de B-kant stond The Riddle Song. Dit nummer was ook bekend onder de naam The Twelfth Of Never, in een uitvoering van o.a. Cliff Richard en Johnny Mattis. Turn On Your Lovelight en The Riddle Song werden ditmaal live opgenomen door producer John B. van Setten in de club The Lucky Star, een van de eerste souldiscotheken van Amsterdam. (Opvallend is dat er een hele reeks clubs was met de naam Star in Duitsland. Of dat toeval is weet ik niet.) (Davy Jones heeft op 11 maart 1967 nog opgetreden in het Spinoza Lyceum in Amsterdam. Verder traden op: zanger Van Morrison, begeleid door de Blizzards van Cuby (Harry Muskee).)

Gelijk met de single kwam een 50 minuten durend live album uit met dezelfde producer en de Lucky Star, met de Korte Leidsedwarsstraat als opnamelocatie. Het album geeft de informatie dat het live is opgenomen op 29 juni 1967 door Davy Jones & His Pocomania tussen 9 en 11 uur ‘s avonds en dat daarvoor de mobiele studio van de Haagse studio G.T.B. is gebruikt. De hoestekst werd verzorgd door Harry Knipschild. In Hitweek van 3 november 1967 werd het album genadeloos neergesabeld door een anonieme journalist. Er werden woorden gebruikt met de strekking dat een gekleurde Canadees niet moet denken dat hij het als soulzanger even kan maken. Het album werd gezien als rotzooi van hem en zijn platenlabel. De instrumentale nummers van Pocomania werden wel als goed zijnde beschreven. Over de liedjes die Davy zong, schreef de journalist dat ze stuk voor stuk tot troep gemaakt waren. Vlak onder de recensie staat in een advertentie van De Clungels waar die zijn te contracteren. Een wel heel nare confrontatie voor Jones maar ook voor het Iramac / Relax-label die hierna geen platen van Davy meer uitbracht.

Oordeel zelf door het album via volgende link zelf te beluisteren: http://soul-in-groove.eklablog.com/davy-jones-his-pocomania-a80440304

Ergens eind 1967 trad Davy in het huwelijk met een Nederlandse vrouw. Hij kreeg echter ook een probleem met de Nederlandse staat. Zijn verzoek om een verblijfs/werkvergunning werd niet ingewilligd doordat zijn paspoort was weggeraakt nadat hij die naar een instantie in Londen had gestuurd. Hierdoor werd hij een maand lang vastgehouden door de Amsterdamse politie. Eindelijk zag de politie in dat hij geen misdadiger was en werd hij weer vrijgelaten. Pogingen om zijn paspoort weer boven water te halen, met hulp van Scotland Yard en Interpol, strandden. Ook een poging om bijgeschreven te worden op het paspoort van zijn moeder werd een debacle omdat Canada geen geboortebewijs had waarin hij vermeld stond. Door deze vervelende situatie was Davy op dat moment een illegale inwoner van Nederland. Toch, o.a. ook omdat hij was getrouwd, mocht hij wel optreden en geld verdienen. De Amsterdamse politie stuurde Davy door naar Den Haag, die hem vervolgens weer terugstuurde naar Amsterdam. Zo ontstond een impasse voor Davy die tot in het jaar 1968 doorstuiterde.

1968, Nederland
Ergens begin 1968 ontstond er gerommel in de band Pocomania. Fred Ross stapte op en werd vervangen door Hessel de Vries (toetsen. <Met & Zonder > George Cash etc.). Pocomania in de formatie Dennis, Pim en Adri, bracht een eigen Nederlandstalige single, Heikrekel / Peterselie, onder Fontana-label uit waarbij de zang werd gedaan door John Frederiksz (> George Cash> Edgar Allen Poe> Q65 etc.). Verder schijnt het dat er meerdere leden van de Amsterdamse band Met & Zonder ook nog korte tijd hebben meegespeeld in de backingband van Davy Jones. Wel duidelijk is dat beide formaties soms achter elkaar op een en hetzelfde podium stonden.

In mei 1968 kwam er een kentering in de muziek van Davy, maar was het ook afgelopen met het uitbrengen van platen op het Relax / Soul Sound-label.

davy_jones-sookie_sookie_s[1]De nieuwste single kwam onder Philips-label uit. Het geluid was anders en volwassener geworden: Nederlandse Stax Sound! Een cover van het lied Sookie Sookie van Don Covay & The Goodtimers siert de A-kant, terwijl het ook nog is geschreven door Steve Cropper.

https://youtu.be/ev9FX9fe_cM

Op de B-kant een cover van het lied Sophisticated Sissy van The Meters. Zoals gewoonlijk stond weer alleen de naam van Davy Jones op de hoes, terwijl hij op de plaat nu werd begeleid door het orkest en dameskoor van Harry van Hoof. Producer was nu Bert Schouten. De mannen die verder verantwoordelijk voor het geluid op de plaat waren, waren Albert Kos en Gerard Beckers. Wat ook opvalt, is dat de naam Pocomania niet of nauwelijks werd genoemd in advertenties voor optredens van Davy.

De plaat werd ook op de Franse platenmarkt uitgebracht onder de titel Davy Jones’ ‘Bang-Bang’ and ‘the Voodoo Funk Machine’. Een benaming die niet onterecht is. De Franse single werd opgemerkt en men wilde Davy daar graag laten optreden. Maar dit lukte niet omdat hij Nederland niet mocht verlaten zonder geldig paspoort.

Opvallend is dat het album uit 1968, ‘Davy Jones And The Voodoo Funk Machine – Sookie Sookie’ alleen in Frankrijk werd uitgebracht. Een aantal eigen composities sierden het album, maar ook covers. Alleen het nummer Sookie Sookie was al eerder uitgebracht onder begeleiding van Harry van Hoof. De rest van het album was gearrangeerd door Davy Jones, samen met de Franse multi-instrumentalist/componist Janko Nilovic. Laatstgenoemde werd geboren op 20 mei 1941 in Istanboel en was sinds 1960 inwoner van Frankrijk en staatsburger vanaf 1973. Kan het zijn dat Davy illegaal vertrokken was naar Frankrijk of dat Nilovic enige tijd in Nederland verbleef? Of waren Davy’s paspoortproblemen eindelijk verleden tijd geworden? De producer van de nummers was de Fransman Jean Claude Desmarty die vanaf 1969 een veel gevraagde producer werd voor bijvoorbeeld Serge Gainsbourg, Demis Roussous en Julliette Gréco.

1969, Frankrijk
In 1969 kwam alleen in Frankrijk de single Voodoo, met op de B-kant The Magic Words uit onder Philips-label. Beide composities waren weer uit de pen van Davy Jones. Als uitvoerende artiest werd op de hoes de naam Davy Jones And The Voodoo Funk Machine genoemd. Beide nummers waren in 1968 ook al verschenen op Davy Jones’ lp ‘Davy Jones And The Voodoo Funk Machine – Sookie Sookie’. Een ware volwassen sound is te horen: Afrikaanse geluiden, funky, betere zang, bongo en allerlei kreten van Davy + blazers.

https://youtu.be/tWG-ZWOnJ7s

In de Nieuwe Leidsche Courant van 13 februari 1969 stond een artikeltje over de band George Cash. Sinds kort was Johnny Frederiksz daarvan de zanger geworden en was hij werkzaam in Pocomania, o.m. de begeleidingsgroep van soulzanger Davy Jones, die nu in Frankrijk triomfen vierde. Daar mag voorzichtig uit geconcludeerd worden dat Davy niet meer in Nederland, maar in Frankrijk woonde (Opvallend is dat Davy Jones in 1969 nergens meer is te vinden in de dagbladen m.b.t. optredens op diverse Nederlandse podia).

In september 1969 kwam er weer een single, Voodoo Ju Ju Obsession, van Davy Jones uit onder de naam The Spirit of Voodoo. Niet alleen in Frankrijk, maar ook in België en Nederland was de single terug te vinden in de platenwinkels. Als componisten werden Davy Jones en Janko Nilovic genoemd.

In de loop van 1969 verschenen in Frankrijk een zestal singles bij Ju Ju Records, het privélabel van Janko Nilovic, die werden gedistribueerd door het grote Franse platenlabel Barclay. Elke single was gevuld met vette soul/funk/popmuziek, soms overgoten met Afrikaanse bongo’s, terwijl er telkens een andere, gefingeerde, artiestennaam werd genoemd op de label/hoesje. Het was wel steeds duidelijk dat de nummers uit de pen kwamen van Davy Jones, samen met Janko Nilovic. Samen werden zij als producers de Magic of Ju Ju genoemd. Vermoedelijk hebben ze destijds de handen ineengeslagen om zo een uitlaatklep te vormen voor hun muzikale creaties.

In de naam van artiest, bijvoorbeeld Abra K Dabra https://youtu.be/aTSKeIz24tQ of Killer Steen is mijn inziens een Nederlandse connectie te vinden.

Als laatste uit de serie van zes singles verscheen een single onder de artiestennaam K. Pythancunthapuserectus (let op de cryptische omschrijving). https://youtu.be/1j67iGm-9G8 Opvallend is dat de A- en B-kant ook al in september waren uitgebracht onder de naam The Spirit of Voodoo. Via YouTube zijn veel van de Ju Ju Records-singles te beluisteren (Behalve dat ze goed klinken zijn ze ook geenszins gedateerd).

De artiesten op Ju Ju Records zijn tot op heden onbekend, wel wordt op YouTube Tinka beschreven als de eega van Janko. https://youtu.be/YAHUxVZOBaw

Na deze singels op Ju Ju Records verdween de naam Davy Jones van het platenfront. Het is mij niet gelukt om te achterhalen hoe zijn muziekcarrière, als die er was, of leven verder is verlopen.

In de jaren 60 had hij een tamelijk opvallende carrière in 10 jaar tijd. Hij begon als zanger die een paar keer werd begeleid door de toen nog onbekende Beatles. En raakte verzeild in een stukje Nederland waar van alles werd bedacht om maar hip te zijn en de jongeren in te pakken. Jones’ Nederlandse periode werd destijds in allerlei kranten als een soort mythe opgebouwd, maar ik heb me vaak afgevraagd wat de werkelijkheid eigenlijk was.

Ondertussen zijn we al weer 50 jaar verder en zijn veel in/outsiders van destijds overleden. Wat is de overlevering? Ik kan er geen antwoord op geven, behalve dat destijds de indruk in media werd gewekt dat hij als rasartiest in ups en downs toch probeerde te overleven en de blik vooruit zette omdat hij als artiest ergens in geloofde en probeerde een boodschap over te dragen aan zijn publiek: het gevoel van een tekst en muziek en plaatsen in het leven.

Aanvullingen en correcties zijn van harte welkom.

Geraadpleegde bronnen:

Boeken:

  • – Het beste uit Hitweek 1965-1969 (Het Spectrum, 2003)
  • – Mersey Beat – The Beginning Of The Beatles (Bill Harry, Omnibus Press, 1977)
  • – Nederpop (Roeland Bajema & Robert Briel & George Evers, Spectrum, 1982)
  • – Star-Club (Dieter Beckmann & Klaus Martens, Rohwolt, 1980)
  • – The Beatles Encyclopedia (Bill Harry, Virgin, 1992)
  • – The Complete Beatles Chronicle (Mark Lewisohn, Hamlyn, 1992)
  • – The Guinness Book Of Rock Stars (Dafydd Rees & Luke Campton, Guinness, 1989)
  • – The Originals (Arnold Rypens, Vox, 2000)

Kranten/tijdschriften:

  • Nieuwblad van het Noorden 17-11-1966
  • Nieuwe Leidsche Courant 18-11-1966
  • De waarheid 25-11-1966
  • De Telegraaf 17-12-1966
  • Hitweek 30-12-1966
  • Kink 21-01-1967
  • Het Vrije Volk 17-03-1967
  • Limburgsch dagblad 29-03-1967
  • De Telegraaf 01-04-1967
  • Het Vrije Volk 26-04-1967
  • De Telegraaf 13-05-1967
  • Het Vrije Volk 07-07-1967
  • Leidsche Courant 09-09-1967
  • Nieuwe Leidsche Courant 13-02-1969

Speciale dank aan:

 


DAVY JONES

03.1960 – Amapola (Lacalle, Gamse) / Mighty Man (Davy Jones) (Pye 7N 15254) (Davy Jones Bill Shepherd Music) (Engeland)

00.1981 – Amapola (Lacalle, Gamse) / Mighty Man (Davy Jones) (Prt Records 101486) (Heruitgave als Davy Jones) (Engeland)

02.1961 – Scenery (Clint Ballard Jnr., F. Tobias) / Shenandoah (Trad., Arr. Bill Shepherd, Peter Pavey) (Pye 7N 15318) (Davy Jones With The Bill Shepherd Orchestra) (Engeland)

03.1961 – Model girl (Ollie Jones, Lockie Edwards Jr.) / Scarlet Woman (Michael Carr) (Pye 7N 25072) (Davy Jones With The Bill Shepherd Orchestra) (Engeland)

07.1961 – Bonnie Banks (Trad. Arr. Davy Jones) / Baby Baby (Davy Jones) (Pye 7N 25095) (Davy Jones) (Engeland)

03.1962 – Jezebel (W. Shanklin) / Don’t Come Crying To Me (Kasha, Thomas) (Piccadilly 7N 35038) (Davy Jones accompaniment directed by Johnny Keating) (Engeland) (Disques Vogue Pye 45-PV 15161) (Frankrijk)

11.1963 – I’ll Go Crazy (James Brown) / (The Night Time Is) The Right Time (Herman, Brown, Cadena) (Philips 345 619 PF) (Davy Jones And The Blue Sounds) (Duitsland)

1965 – LP – Davy Jones – Rockin’ Twist Show “Live”At the Star-Palast, Kiel.
A1. I Need Your Lovin’/ A2. Summertime / A3. Stand By Me / A4. Rip It Up / A5. Tossin’ And Turnin’ / A6. Dizzy Miss Lizzie / B1. Duke Of Earl / B2. Sixteens Tons / B3. Long Tall Sally / B4. Your Love / B5. I Got A Woman – Part 1 / B6. Es Gibt Kein Bier Auf Hawaii / B7. I Got A Woman – Part 2 (Fontana 885 409 TY, stereo) (Op achterkant hoes: Davy Jones & The Johnny Cliff Five) (Duitsland)

04.1965 – For your love (Ed Townsend) / Love Bug (Philips BF 1410) (Davy Jones) (Engeland)

08.1966 – King Lonely The Blue (Doc Pomus, Bob Andriani) / Searchin’ (Jerry Leiber & Mike Stoller) (Star-Club 148 566 STF) (Uitgebracht als Paul Nero’s Blue Sounds & Davy Jones) (Duitsland)

02.1967 – You Go Your Way (Bob Dylan) / Have Mercy (Davy Jones) (Relax 45.030) (Davy Jones) (Arrangement Arthur de groot) (Producer Job Maarse) (Nederland)

04.1967 – Come On To Me (Davy Jones) / Easier Said Than Done (Davy Jones – Silvers) (Relax 45.031) (Opgenomen Studio van Tijn, Amsterdam) (Davy Jones op hoes. Davy Jones’ Pocomania op A-kant label / Davy Jones op B-kant label) (Nederland)

00.1967 – LP – To Beat Or Not To Beat.
Easier Said Than Done – You Go Your Way – Come On To Me (+ andere artiesten/bands) (Relax 30.554) (Nederland)

07.1967 – How Can I Forget (Ed Townsend / Solomon / Cohen) / Funky Mess (Davy Jones) (Relax Soul Sound 45.060) (A-kant geproduceerd door John B. van Setten in G.T.B. studio in Den Haag) (B-kant geproduceerd door Willem Duys in Studio van Tijn in Amsterdam) (Davy Jones op hoes. Op platenlabel Davy Jones’ Pocomania) (Nederland)

11.1967 – Turn On Your Lovelight (Malone/Scott) / The Riddle Song (Trad.) (Relax Soul Sound 45.070) (Davy Jones A Go Go) (Live at the Lucky Star op hoes) (Opgenomen met mobiele G.T.B. studio. Producer John B. van Setten. Beide nummers ook op album ‘Live At The Lucky Star”) (Nederland)

11.1967 – LP – Davy Jones – Live At The Lucky Star.
A1. Tell The Truth (Ray Charles) / A2. Early In The Morning (Bartley, Hickman, Jordan) / A3. Wade In The Water (Instr.) (Trad. Arranged Davy Jones) / A4. The Riddle Song (Trad. Arranged Davy Jones) / A5. Hound Dog (Otis, Leiber – Stoller) / A6. Tobacco Road (John D. Loudermilk) / B1. The Night Time Is The Right Time (Herman, Brown, Cadena) / B2. A Change Is Gonna Come (Sam Cooke) / B3. Soul Samba (Instr. Adderley) / B4. Watch Your Step (Bobby Paker) / B5. Turn On Your Lovelight (Malone, Scott) (Hoestekst – Harry Knipschild. Producer John B. v. Setten met mobiele G.T.B. studio) (Live album van Davy Jones met de groep Poco Mania, eerst bekend als HET. De Lucky Star was een Amsterdamse club. De LP was opgenomen 29 Juni 1967 en alleen uitgebracht in Nederland. Label beschrijft Davy Jones & His Pocomania) (Soul Sound 30.556. Mono/Stereo)

00.1967 – LP – To Beat Or Not To Beat Volume II.
How Can I Forget (Davy Jones) – Wade In The Water (Pocomania) (+ andere artiesten/bands) (Relax 30.557) (Nederland)

05.1968 – Sookie Sookie (S. Cropper, D. Covay) / Sophisticated Sissy (B. Rice,I. Hayes, D. Porter, J. Shamwell) (Philips JF 333 999) (op hoes als Davy Jones. Op platenstickers als Davy Jones with orchestra and choir direced by Harry van Hoof) (Arranger Harry van Hoof) (Producer Bert Schouten) (Sound engineers Albert Kos, Gerard Beckers) (Nederland)

00.1968 – Sookie Sookie (S. Cropper, D. Covay) / Sophisticated Cissy (B. Rice, I. Hayes, D. Porter, J. Shamwell) (Philips 333.999 BF) (Davy Jones “Bang-Bang” And The Voodoo Funk Machine) (Arrangeur Harry van Hoof) (Producer Bert Schouten) (Frankrijk)

00.1968 – LP – Davy Jones And The Voodoo Funk Machine – Sookie Sookie.
A1. Voodoo (Davy Jones) / A2. The Dream (Davy Jones) / A3. Mojo (Muddy Waters) / A4. The Magic Words (Davy Jones) / A5. Love (Davy Jones) / A6. Grazing In The Grass (Philemon Hou) / B1. Sookie Sookie (D. Covay / S. Cropper) / B2. Burning Desire (Davy Jones) / B3. There I Go And Then (Davy Jones) / B4. Huk (Davy Jones) / B5. Strange World (Davy Jones) / B6. Hitch It To The Horse (Jess 7 James) (Arranged Davy Jones & Janko Nilovic + producer Jean Claude Desmarty: A1. tot A6. B2. tot B6) (B1. Directed by Harry van Hoof). (Producer B1. Bert Schouten) (Philips 849 002) (Frankrijk)

00.1969 – Love (Davy Jones) / The Dream (Davy Jones) (Philips 318 976) (Davy Jones And The Voodoo Funk Machine) (Arrangeur: Davy Jones & Janko Nilovic + producer Jean Claude Desmarty) (Frankrijk)

00.1969 – Voodoo (Davy Jones) / The Magic Words (Davy Jones) (Philips 318 977) (Davy Jones And The Voodoo Funk Machine) (Frankrijk)

09.1969 – Voodoo Ju Ju Obsession (part 1) (Davy Jones & Janko Nilovic) / Voodoo Ju Ju Obsession (part 2) (Davy Jones & Janko Nilovic) (Pink Elephant PE 22.024) (The Spirit of Voodoo) (Nederland)
(Vega 3526) (Frankrijk)
(Pink Elephant PE 22024) (Belgie)

00.1969 – Bobby Cannon
Lover’s Summer Song (D. Jones / J. Nilovic) Moon Man (D. Jones / J. Nilovic)
(Ju Ju Records 644 001) (Geproduceerd door The Magic Of Ju Ju) (Frankrijk)

00.1969 – Spiritus M
The Lost And The Lonely (Davy Jones / Janko Nilovic) / Restless Gringo (Davy Jones / Janko Nilovic) (Ju Ju Records 644 002) (Frankrijk)

00.1969 – Abra K Dabra
The Ju Ju Is The Thing (Davy Jones / Janko Nilovic) / Groovy Kinda Samba (Davy Jones / Janko Nilovic) (Ju Ju Records 644 003) (Geproduceerd door The Magic Of Ju Ju) (Frankrijk)

00.1969 – Tinka Bell
There’s A Little Old Lady (D. Jones / J. Nilovic) / Tinka Bell (D. Jones / J. Nilovic)
(Ju Ju Records 644 004) (Geproduceerd door The Magic Of Ju Ju) (Frankrijk)

00.1969 – Killer Steen
Tresure Lee (D. Jones / J. Nilovic) / Voodoo Ju Ju (D. Jones / J. Nilovic)
(Ju Ju Records 644 005) (Geproduceerd door Davy Jones & Janko Nilovic) (Frankrijk)

00.1969 – K. Pythancunthapuserectus
Voodoo Ju Ju Obsession (Part 1) (D.Jones / J. Nilovic) / Voodoo Ju Ju Obsession (Part 2) (D.Jones / J. Nilovic)  (Geproduceerd door The Magic of Ju Ju)
(Ju Ju Records 644 006) (Frankrijk)
(Barclay Movieplay SN 20.256) (Spanje)
(Barclay MB 28.015) (Duitsland) (1970)

00.1970 – How Pink Is That Elephant Over There.
The Spirit Of Voodoo – Voodoo Ju Ju Obsession (+ andere artiesten/bands).(Pink Elephant 888.002) (Europa)

Advertenties

12 Reacties

  1. […] Davy Jones een zwarte soulzanger in Europa – Rieks Korte – De Platenkoffer […]

    Like

    1. Dank je wel voor de reactie.

      Like

  2. Interessant verhaal over een (zwarte) zanger die ook in Nederland actief was en die ik niet kende. En volgens mij de eerste keer dat er zo uitgebreid over wordt geschreven. Benieuwd of er nog meer info boven water komt hoe het hem later is vergaan.

    Liked by 1 persoon

    1. Dag DirkJan. Vanzelfsprekend geef ik het door als er meer info boven water komt.

      Like

  3. Petje af voor deze bio. Wat een werk zat hier in ! beste wat ik ooit heb gelezen over Davy Jones, waarvan nog steeds niet bekend is hoe het met hem is afgelopen.

    Like

    1. Dag George. Dank je wel voor je reactie. Het heeft wat uitzoeken gekost, gelukkig waren er bronnen, die ik ook heb weergegeven, en uiteindelijk toch maar geplaatst. Hij is in de UK en andere landen totaal vergeten. Wel bijzonder eigenlijk. In Frankrijk heeft hij echt geen verkeerde platen gemaakt, die wat beter waren geproduceerd dan met Dhr. Duys en consorten. Onlangs reageerde een vrouw vanaf Ibiza die zegt dat ze een dochter van hem is… Zij zoekt hem ook, en tot op heden geen reactie meer van haar. Of omdat ze niet wil of zin heeft of ook gewoon niets weet. Hopelijk komt er ooit een mailtje ergens vandaan die duidelijk maakt waarom hij in Frankrijk in rook verdween. Misschien is hij ook geen bewoner meer van planeet aarde?
      Vr. groet,
      Rieks

      Like

  4. LIVE AT THE LUCKY STAR – Is daar iets meer over te vertellen ?

    Like

    1. Echt heel bijzonder is het ook weer niet. De tekst op de hoes is wat opgeklopt i.v.m. verkoop. Op dat moment denk ikzelf dat Jones wel een opvallende verschijning was op het juiste moment/tijd en daarom aandacht kreeg. Echter vergeet niet dat Jones al jarenlang platen maakte, ook live, en dit niet zo bijzonder is als je het Amsterdamse album beluisterd. Uiteraard ben ik zelf ook wel nieuwsgierig maar denk dat tekstschrijvers van destijds wat uit de publiciteit willen blijven. Ik denk zelf dat het een opgeklopte toestand was van Hitweek/Kink en Relax label. De boterham moest tenslotte belegd worden.

      Like

  5. Thanks voor dat verhaal! Ik had vorige week een kopie van Live at the Lucky Star gevonden en tijdens het luisteren wilde ik iets meer weten over die mysterieuze knakkker met die rauwe stem. Fantastische research!! Heb er net iets over geschreven op de Facebook-groep ‘Vinyl met Elkaar: Deel je Passie’, uiteraard met verwijzing naar je blog. Kom gerust eens een kijkje nemen!

    Liked by 1 persoon

    1. Dag Rowald,
      Zit toevallig achter de laptop en ontvang je bericht. Fijn om te lezen dat je mijn verhaal over Davy Jones als plezierig hebt ervaren. Het was veel werk om het te maken zoals het nu is. Ik hoop dat er ooit bekend wordt wat er van de beste man terecht is gekomen. Vanzelfsprekend ga ik een kijkje nemen op Vinyl.
      Dank je wel,
      Rieks

      Like

    2. Is er al iets meer bekend over Davy Jones ?..

      Like

      1. Dag Hans. Dank voor je vraag. Neen tot op heden nog verder geen nieuwtjes betreffende Davy Jones. Vr. groet, Rieks

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: